LINGVO.ORG Ĉu seksismo en Esperanto?

Problemo pripensinda, minaco malignorenda al Esperanto

Malamikoj de Esperanto ofte kritikas pro la ŝajna seksa malsimetrio, virŝovenismo en la lingvo, ekzemple: *, *, *, *.

La pronomoj, facila solvo, malfacila interkonsento

La pronomo "li" estas la priparolata vira persono aŭ priparolata persono kun nekonata sekso, (vidu PMEG). Plej ofte "li" estas tiel (dusignife) uzata, sed foje por la signifo "priparolata persono kun nekonata sekso" oni uzas vortojn ri/ŝli/tiu, eĉ se pli bona solvo (sed ŝajne tro radikala) povus esti ke li = hi/gi kaj ne plu uzu la dusignifan "li", kie:

Vidu ankaŭ PMEG

La vortaro, ne tiom da problemaj vortoj

La plej multaj radikoj en Esperanto estas sekse neŭtraj: ĉiuj -ul, -ist, -an, -estr, -id, -ant, -int, -ont, -at, -it, -ot, ĉiuj bestospecioj, ĉiuj landanoj, kaj multegaj aliaj! Kaj por la "problemo" de manko de simetrio ĉe la seksa sufikso, jam la solvo estas -iĉ (vaste komprenata kaj iom uzata). Aldone, rimarkindas ke diri ekzemple "amiko kaj amikino" estas malbona stilo ĉar jam amiko=amikiĉo/amikino - oni dirus geamikoj / (amikinoj kaj amikiĉoj) / ((femamikoj kaj viramikoj)). Unu alia ekzemplo: doktoro estas ulo (ĉu maskla ĉu femala) kun PhD, doktorino estas femala ulo kun PhD, doktoriĉo estas maskla ulo kun PhD, kaj bona stilo estas diri simple "doktoro" (ne doktoriĉo nek doktorino).

Por la malmultaj "problemaj" vortoj, estu du versioj por ke la malamikoj de Esperanto ne plu povus kritiki. Versioj elekteblaj laŭ individuaj plaĉoj (la E-komunumo povus do demokrate elekti iom post iom; kaj cetere la versioj utilus por ekzemple poezio):

Vidu ankaŭ PMEG